W praktyce zwalczanie korozji naprężeniowej stali austenitycznych polega na zdatnym doborze stali ferrytycznych lub ferrytyczno-austenitycznych, oczywiście pod warunkiem, że ich odporność na działanie innych rodzajów korozji w danym środowisku będzie wystarczająca, a również na obniżeniu temperatury, zmniejszeniu naprężeń rozciągających do wartości mniejszych od krytycznych. Naprężenia własne metalu można wyeliminować poprzez zakończenie obróbki odprężającej. Innym rodzajem korozji miejscowej jest korozja wżerowa, która definiuje się punktowym ubytkiem masy stali. Tok procesu korozji wżerowej związany jest z działaniem lokalnego ogniwa, które tworzy się pomiędzy dużą, spasywowaną powierzchnią stali stanowiącą katodę, a miejscową zdepasywowaną strefą stanowiącą anodę. Szybkość rozpuszczania się metalu na anodzie jest bardzo duża, w konsekwencji czego następuje w bardzo lakonicznym czasie przebicie (perforacja) ścianek urządzenia, bez większego ubytku masy poza zaatakowanym stanowiskiem. Cięcie wzdłużne zjawisko korozji zmęczeniowej jest zjawiskiem występującym na pokłosie współdziałania środowiska korozyjnie agresywnego i cyklicznych lub zmiennych naprężeń, co w kolinearności wykonuje do pękania metalu. Stal inox wpływ naprężeń sprawia, że zostaje naruszona warstewka ochronna (warstewka pasywna) na stali odpornej na korozję, skutkiem czego atakowany jest obręb metalu niechronionego (odsłoniętego). AISI 301 w przeciwieństwie do zjawiska korozji naprężeniowej stali austenitycznych, którą rozkręcają halogenki (a przede wszystkim chlorki) i ługi, korozja zmęczeniowa może się faktycznie pojawić w dowolnym środowisku wodnym, występującym powszechnie i w zależności od pory roku może się okazywać z większym natężeniem intensywnie niż zwykle.

Opracowano przez: Joanna